Vegaburger en plantaardige worst: Mag dat nog?

De termen vegaburger en plantaardige worst zijn voor veel mensen juist handig: je ziet meteen wat het product “doet” op je bord (vorm/gebruik), terwijl “vega” of “plantaardig” duidelijk maakt dat er geen vlees in zit. Toch speelt er in de EU een serieus debat over een mogelijk verbod op vleesgerelateerde namen voor plantaardige producten.

Wat is de stand van zaken in de EU?

• Op 8 oktober 2025 stemde het Europees Parlement in met een voorstel/amendement dat het gebruik van termen als “burger”, “worst” en “steak” voor plantaardige producten kan beperken.

• Belangrijk: dit is nog niet automatisch wet. Voor invoering zijn vervolgstappen nodig, waaronder overleg/onderhandelingen met de Europese Commissie en de lidstaten.

• Supermarkten en brancheorganisaties proberen het voorstel te laten heroverwegen, omdat het volgens hen onnodig is en de eiwittransitie kan vertragen.

Kortom: er is politieke steun geweest voor beperking, maar het is (nog) geen definitief EU-etikettenverbod.

Waarom supermarkten “vegaburger” en “plantaardige worst” willen houden

Het Centraal Bureau Levensmiddelenhandel (CBL) stelt dat herkenbare namen consumenten helpen om plantaardige keuzes makkelijker in hun routine te zetten en dat een verbod juist contraproductief werkt.

Hun kernpunten:

• Niet verwarrend: consumenten snappen “vega/vegan/plantaardig” prima.

• Praktisch: bekende productnamen maken het makkelijker om te koken en te vervangen (“wat kan ik hiermee?”).

• Innovatie & eiwittransitie: hernoemen kan marketing, vindbaarheid en productontwikkeling remmen.

“Maar raken mensen dan in de war?” Dit zeggen consumentendata

Een sterk punt in dit debat: onderzoek van Radar laat zien dat 96% van de ondervraagden begrijpt dat een vegaworst geen vlees bevat.

Dat is precies het omgekeerde van het “consumenten zijn massaal in de war”-argument.

Waarom dit debat terugkomt (en waarom het niet alleen over woorden gaat)

Het voorstel dat vaak wordt genoemd, komt van de Franse Europarlementariër Céline Imart, die stelt dat vleesachtige termen alleen voor dierlijke producten zouden moeten gelden (o.a. vanuit consumentenhelderheid en bescherming van traditionele landbouw).

Maar: tegenstanders zien het juist als een marketing- en machtsstrijd over het schap, niet als een echt “verwarringsprobleem”.

Wat is een “goede” oplossing voor duidelijkheid?

Als je écht duidelijkheid wil op verpakkingen, dan werkt dit aantoonbaar beter dan woordverboden:

✅ 1) Zeg wat het is (plantaardig/vegan/vegetarisch) — en wees consistent

• “plantaardige worst”

• “vegan burger”

• “vegetarisch gehakt”

Dat is helder, eerlijk en snel te begrijpen.

✅ 2) Zet het hoofdingrediënt in beeld/tekst

Bijvoorbeeld: “op basis van kikkererwten, soja, erwten-eiwit”.

✅ 3) Voorkom marketing-vaagheid

“Protein disc”, “plant schijf”, “vegapuck”… klinkt leuk voor niemand en maakt het juist onduidelijk (en onvindbaar in Google).

En Nederland dan? NVWA, “vegetarisch gehakt” en boetes

In Nederland speelde eerder discussie toen NVWA kritisch keek naar termen als “(vegetarisch) gehakt” bij o.a. Vivera, maar de aanpak werd mede beïnvloed door het feit dat de EU nog bezig is met bredere afspraken.

Wat betekent dit voor jou als consument?

Je hoeft geen etikettenjurist te zijn. Dit is de simpele checklist:

1. Staat er vegan/vegetarisch/plantaardig op?

2. Check ingrediënten (bijv. ei, melk, honing; bij additieven: zie onze E-nummers-lijsten).

3. Kijk naar voeding (vezels/eiwit/zout/verzadigd vet) — want “plantaardig” ≠ automatisch “gezond”.
   
   Leestips op Bijnada.nl 
   1. Seizoensgroenten en -fruit in Nederland – De Complete Vegan Gezondheidskalender
   2.Is hummus gezond?